W Polsce używa się wielu urządzeń bezpieczeństwa ruchu, jest ich ponad 70. Wśród nich znajdują się, m.in. separatory, tablice oraz słupki. Do najpowszechniej używanych urządzeń należą jednak pachołki drogowe U-23. Są one przeznaczone do stosowania w różnych sytuacjach, a do każdej z nich należy wybrać właściwy model. Jak to zrobić? Należy zapamiętać kilka podstawowych różnic między odmianami oraz zasady zastosowania.
Pachołek drogowy U-23 – wygląd i wymiary
Zgodne z normami i posiadające wymagane certyfikaty bezpieczeństwa pachołki drogowe, które można wybrać, są wykonane z tworzywa sztucznego PVC lub gumy. Mają one kształt stożka o barwie czerwonej lub fluorescencyjnej pomarańczowej oraz poziome białe pasy. Muszą mieć także podstawę, która umożliwia obciążenie ich od zewnętrznej strony, zaś ich konstrukcja powinna umożliwiać montaż lamy ostrzegawczej. Pachołki U-23 można wybrać w określonej sytuacji pod względem wielkości, minimalnej masy po obciążeniu oraz szerokości białych pasów. Wyróżnia się 4 rodzaje urządzeń:
- typu a – mają 1000 mm wysokości i podstawę w wymiarach 500x500 mm;
- typu b – 750 mm wysokości, podstawa o wymiarach 400x400 mm;
- typu c – 500 mm wysokości, podstawa o wymiarach 300x300 mm;
- typu d – 300 mm wysokości, podstawa o wymiarach 200x200 mm.
Zastosowanie
Pachołki oznaczane literą d można wybrać do oznaczania trasy podczas nauki jazdy lub do treningu. Modele te są często wykorzystywane w szkołach, szczególnie na boiskach, choćby do wyznaczania przestrzeni przeznaczonej na jakąś grę zespołową. Pachołki U-23 o oznaczeniu c wybiera się do m.in. do wyznaczania zwężenia na jezdni, uskoków przy nakładkach bitumicznych a także świeżo malowanym oznakowaniu poziomym. Wykorzystuje się je także do oznaczania obszaru poruszania się w pobliżu krótko- lub długoterminowych robót drogowych. Z kolei modele a i b, które są najwyższe w tym zestawieniu, najczęściej stosuje się na autostradach, drogach ekspresowych i w warunkach, w których niższe modele mogłyby być słabo widoczne.